نقشه، در مهندسی، نمایش دقیقی از اجزا و قطعات دستگاه‌ها و ساختار‌ها است.

البته نقشه‌ها را می‌توان به چند دسته تقسیم بندی نمود. به‌عنوان مثال نقشه‌های اجرایی (نقشه‌های مهندسی)، نقشه سازه‌های صنعتی، نقشه‌های جغرافیایی و نقشه‌های ژنتیکی و... . نقشه‌های جغرافیایی در مقیاسهای کوچک مثل ۱:۱۰۰،۰۰۰ و یا ۱:۱۰۰۰،۰۰۰ تهیه می‌شوند. در حالیکه نقشه‌های اجرایی که از روی آنها سازه‌های عمرانی پیاده سازی و ساخته می‌شوند، در مقیاسهای بزرگ‌تری مثل ۱:۱۰۰ (در پروزه‌های ساختمانی، سد و تونل و پل) و تا ۱:۵۰۰ (نقشه ساخت راه‌ها) تهیه می‌شوند. نقشه‌های جغرافیایی بسته به مقیاسی که نیاز است از روشهای مختلفی چون نقشه برداری زمینی و یا فتوگرامتری (تهیه نقشه از عکس‌های هوایی یا فضایی)تهیه می‌شوند. در پروژه‌های عمرانی ابتدا یک نقشه دقیق از وضعیت منطقه تهیه می‌شود که به آن نفشه توپوگرافی می‌گویند. تهیه این نقشه بر عهده یک مهندس نقشه بردار است. سپس بر روی آن طراحی انجام می‌شود. مثلاً طرح مسیر یا طرح سنتر لاین تونل یا طرح دیواره و تاج سد که هر نقطه این طرح‌ها بر روی نقشه دارای مختصات است. طراحی بر حسب مورد بر عهده مهندسین با سابقه و خبره می‌باشد. مرحله بعد پیاده سازی حقایق روی نقشه، بر روی زمین و با مقیاس واقعی است که این مرحله نیز توسط مهندسین نقشه بردار انجام می‌شود. نقشه را می‌توان اولین و اساسی‌ترین جز هر ساخت و زیر ساخت یا بازسازی راه‌های ارتباطی تولید کرد.