ساختمانهایی که در حال حرکت هستند و در عین حال شکل خود را برای انطباق با تصورات انسانی تغییر می دهند؛ این ساختمان ها جهت حرکت خورشید را تعقیب می کنند و به سمت جهت وزش باد تغییر جهت می دهند. بنابراین همساز شدن با طبیعت باعث می شود این بناها انرژی مورد نیاز خود را تأمین کنند. این نوع معماری قابلیت چرخش 360 درجه برای ایجاد دیده گسترده ای نسبت به جهان، طبیعت، آینده و زندگی دارد.

بناهای معماری دینامیک دائماً در حال تعدیل و تغییر شکل خود هستند هرطبقه به صورت مجزا در حال چرخش است و در عین حال فرم کلی بنا تغییر می کند. این رویکرد جدید، در واقع نوعی رقابت با معماری معاصر ماست که تا به حال تمام اتفاقات
آن براساس قانون گرانش زمین بوده است. معماری دینامیک سمبل فلسفه جدیدی خواهد بود که سیمای شهرها و ایده زندگی ما را تغییر خواهد داد و بناها دارای بعد چهارمی به نام زمان خواهند شد. بناها شکل های صلب نخواهد داشت و شهرها بسیار سریعتر از آنچه که تصور می کنیم تغییر خواهند کرد.

 

این بعد چهارم تحقیقات و تلاشهای معمار ایتالیایی «دیوید فیشر» بوده است و این ایده در سطح جهانی و بین سیاستمداران و شهرداران مورد توجه بسیار قرار گرفته است. به این ترتیب نمی توان تصویر خاصی را به سایت و بنا تحمیل کرد بلکه هر بنا آزادی خود را دارد.

 

روشهای پیشرفته ساخت و توانایی تولید انرژی توسط خود بنا، دو ویژگی شاخص در معماری دینامیک هستند. در این روش از قطعات و واحدهای پیش ساخته با استاندارد کیفی بالا استفاده می شود و دارای تضمین صرفه جویی 20 درصدی در هزینه ها است که تأثیر عظیمی در ساخت و ساز جهانی خواهد داشت. این روش نسبت به روش سنتی و متداول معماری، نیاز به نیروی کار کمتری در محل ساخت دارد و سرعت کار را بالاتر برده و هزینه ها را کاهش می دهد.
 

ساختمانهایی که در حال حرکت هستند و در عین حال شکل خود را برای انطباق با تصورات انسانی تغییر می دهند؛ این ساختمان ها جهت حرکت خورشید را تعقیب می کنند و به سمت جهت وزش باد تغییر جهت می دهند. بنابراین همساز شدن با طبیعت باعث می شود این بناها انرژی مورد نیاز خود را تأمین کنند. این نوع معماری قابلیت چرخش 360 درجه برای ایجاد دیده گسترده ای نسبت به جهان، طبیعت، آینده و زندگی دارد.

بناهای معماری دینامیک دائماً در حال تعدیل و تغییر شکل خود هستند هرطبقه به صورت مجزا در حال چرخش است و در عین حال فرم کلی بنا تغییر می کند. این رویکرد جدید، در واقع نوعی رقابت با معماری معاصر ماست که تا به حال تمام اتفاقات
آن براساس قانون گرانش زمین بوده است. معماری دینامیک سمبل فلسفه جدیدی خواهد بود که سیمای شهرها و ایده زندگی ما را تغییر خواهد داد و بناها دارای بعد چهارمی به نام زمان خواهند شد. بناها شکل های صلب نخواهد داشت و شهرها بسیار سریعتر از آنچه که تصور می کنیم تغییر خواهند کرد.

 

این بعد چهارم تحقیقات و تلاشهای معمار ایتالیایی «دیوید فیشر» بوده است و این ایده در سطح جهانی و بین سیاستمداران و شهرداران مورد توجه بسیار قرار گرفته است. به این ترتیب نمی توان تصویر خاصی را به سایت و بنا تحمیل کرد بلکه هر بنا آزادی خود را دارد.

 

روشهای پیشرفته ساخت و توانایی تولید انرژی توسط خود بنا، دو ویژگی شاخص در معماری دینامیک هستند. در این روش از قطعات و واحدهای پیش ساخته با استاندارد کیفی بالا استفاده می شود و دارای تضمین صرفه جویی 20 درصدی در هزینه ها است که تأثیر عظیمی در ساخت و ساز جهانی خواهد داشت. این روش نسبت به روش سنتی و متداول معماری، نیاز به نیروی کار کمتری در محل ساخت دارد و سرعت کار را بالاتر برده و هزینه ها را کاهش می دهد.

 

در حقیقت سه ویژگی خاص معماری دینامیک: تغییر شکل، روشهای پیشرفته تولید صنعتی قطعات و خودکفایی بنا در تولید انرژی، می توانند مزایای بسیار زیادی در سطح ساخت و ساز جهانی به دنبال داشته باشند، در محل این بناها نیز از سیستم های کنترل الکتریکی و طراحی داخلی و مبلمان بسیار لوکس استفاده خواهد شد.
 

تأمین انرژی: برج به مثابه نیروگاه 

 

این معماری از توربین های بادی استفاده می کند که به صورت افقی بین طبقات قرار گرفته اند و انرژی خود بنا و حتی چند ساختمان مجاور را نیز تأمین می کنند. یک برج 59 طبقه 58 توربین خواهد داشت و بنا تبدیل به یک مرکز تولید انرژی سبز در شهر خواهد شد و به این ترتیب مکان های بهتری را برای آینده بشر تأمین می شوند.

اولین برج دینامیک در دبی

این بنا با فرمی متغیر قادر به تأمین نیروی الکتریکی خود خواهد بود و توربین های بادی به همراه پانل های خورشیدی با استفاده از نیروی باد و نور خورشید، بدون ایجاد هر گونه آلودگی تمام انرژی مورد نیاز را تأمین خواهند کرد که ارزش آن در سال معادل 7 میلیون دلار خواهد بود.

هر توربین می تواند 3/0 مگاوات برق تولید کند. با توجه به وجود 4 هزار ساعت بادی سالانه در دبی، توربین های استفاده شده در بنا می توانند 1200000 کیلووات ساعت انرژی تولید کنند. با توجه به اینکه مصرف متوسط انرژی هر خانواده 24 هزار کیلووات ساعت تخمین زده می شود هر توربین می تواند انرژی 50 خانواده را تأمین کند.

برج جرخان و پویای Davinci در دبی

شرکت Dynamic Architecture برجهای دوار و پویایی در سرتاسر دنیا طراحی کرده که اولیه پروژه این شرکت در دبی ساخته می شود.

این برج پویا توسط معماری بنام Dr.David Fisher طراحی شده است. آسمانخراش 313 متری 68 طبقه خواهد داشت که دارای 12 مدول طراحی مختلف است. این برج یک هتل 6 ستاره، دفاتر اداری، آپارتمانهایی با مساحتهای مختلف می باشد، بعلاوه پنج ویلا که در بالای برج طراحی شده اند، هر ویلا قابلیت نداشتن پارکینگ ماشین در همان طبقه را نیز خواهد داشت که توسط آسانسورهای مخصوصی امکان انتقال را پیدا  می کنند، سقف Pent House همچنین امکاناتی از قبیل استخر شنا، حیاطی سبز و فضایی برای مجالس عربی را دارا خواهد بود.

طراحی این برج مانند برجهایی از این قبیل براساس هسته بنتنی مرکزی و کنسولهای طبقات است، در هسته مرکزی ارتباطهای عمودی و تأسیساتی قرار دارد که استوانه ای بتنی آنها را در بر گرفته، هر طبقه بصورت مجزا از قطعاتی مانند برشهای کیک تشکیل شده که این قطعات کاملاً پیش ساخته هستند، نصب این قطعات بدین صورت است که با قرارگیری یک جرثقیل در بالای استوانه و دو ریل عمودی در ارتفاع برج، قطعات تک تک بر روی ریلهای بالا رفته و با چرخش جای قطعه بعدی را باز می کند.

 

نحوه ساخت

 

این بنا اولین ساختمان خواهد بود که به صورت کامل در کارخانه ساخته می شود. واحدها بصورت مجزا با تمام تأسیسات الکتریکی، مکانیکی، تهویه مطبوع و... در کارخانه تکمیل و ساخته می شوند و سپس روی هسته مرکزی بتنی موجود در سایت نصب می شوند. با صرفه جویی در هزینه و زمان این نحوه ساخت و اتصال پیش ساخته به هسته مرکزی، مقاومت در برابر زلزله را بسیار افزایش می دهد و تعداد نیروی کار مورد نیاز در سایت نسبت به روشهای متداول از 2000 نفر به 90 نفر کاهش می یابد و زمان سوخت از 30 ماه به 18 ماه می رسد.

در واقع در برج گردان، اولین آسمانخراش کارخانه ای، 90 درصد کارها را در کارخانه انجام می شود و روی هسته مرکزی در سایت مونتاژ می شود و هزینه تمام شده آن 23 درصد کمتر از روشهای متداول امروزی ساخت و ساز در محل بنا است. و به جای 2000  نفر 700 نفر در کارخانه در شرایط مطلوب کار می کنند و 90 نفر هم در سایت کار مونتاژ را انجام می دهند.

سازنده برج ادعا کرده که تنها با 90 نفر نیروی انسانی می توان این برج را ساخت، در صورتیکه پروژه هایی از این قبیل حداقل احتیاج به 2000 نیروی کار در یک زمان دارند. ساخت هر طبقه با این سیستم پیش ساخته سه روز زمان کاری احتیاج دارد در صورتی که در پروژه های معمول دبی ساخت یک طبقه حداقل سه هفته زمان می برد.

زمان ساخت اولین برج پویا هنوز منتشر نشده است اما گفته شده اولین ساختمان در دبی خواهد بود. قطعات پیش ساخته برج براحتی در جبل علی (واقع در 35 کیلومتری جنوب غربی دبی) تولید و نصب خواهند شد. در نهایت 11 شهر بزرگ دیگر شاهد چنین

پروژه هایی خواهند بود که شهرهای معروفی مانند: مسکو، میلان، نیویورک و توکیو در این لیست هستند.

هر طبقه بصورت انفرادی قاد به آهستگی چرخش 360 درجه حول مرکز خود در هر لحظه داشته باشد، سرعت چرخش می تواند به 6 متر بر دقیقه هم برسد بطوریکه این حرکت در داخل بدون نگاه کردن به بیرون قابل احساس نیست. چرخش برج این امکان را فراهم می سازد که فرضاً برای صرف نهار شما منظره های متفاوتی از جمله جزیره نخل را در دید خود داشته باشید. این چرخش می تواند طبق فرمان اهالی ساکن در یک طبقه باشد. برای هماهنگی حرکت طبقات می توان از یک ضرب آهنگ کلی برای چرخش هر طبقه استفاده کرد.

طبق مطالعات دبی سالیانه 4000 ساعت باد دارد، با جمع کردن نیروهای هر توربین در نهایت به 1200000 کیلووات ساعت انرژی خواهیم رسید، متوسط مصرف سالیانه یک خانواده در دبی در حدود 24000 کیلووات ساعت تخمین زده می شود. بدین ترتیب هر توربین می تواند انرژی 50 خانوار را تأمین کند. درطراحی برج Dynamic
Architrcture در دبی 200 آپارتمان مسکونی مفروض بوده که با این حساب چهار توربین برای تأمین احتیاجات الکتریکی کفایت می کند. طبق همین روال در نهایت ممکن است انرژی تولیدی توربینها از انرژی مصرفی
برج بیشتر شود که در طراحی فرض گرفته شده که این انرژیها به مصرف همجواریهای برج نیز برسد. طراحی مدرن ساختمان به گونه ای است که برای از بین بردن آلودگیهای صوتی از فیبر کربن استفاده شده است.

رج پویا انرژی خود را از توربینهای بادی که در بین طبقاتش قرار گرفته اند تأمین

می کند، از طرفی با قرارگیری سلولهای خورشیدی در بالای برج انرژی خورشیدی نیز به نیروهای بادی اضافه می شود. مجموع بهای این انرژیها در یکسال بطور تقریبی ارزشی معادل 7 میلیون دلار است. هر توربین قادر است نیروی الکتریسیته ای معادل 0.3 مگاوایت تولید کند. (هر توربین بادی معمولی و عمودی نیروی تقربی 1-1.5 مگاوات
تولید می کند.