با تمرکز بر معماری محلی، طرح پیشنهادی برای مسجد امیرالمونین توسط آتلیه معماری CAATاز زندگی روزمره فاصله می گیرد تا به فضای عبادت در ورودی بنا نزدیک شود.

یکپارچگی طرح پیشنهادی نقش خود را به عنوان یک مرکز فرهنگی و مذهبی در مقیاس منطقه ایفا می کند و در عین حال با بستر خود نیز در تعامل است.

در جستجوی مفهوم پروژه در تهران، این طرح یکی از اصول معماری ایرانی یعنی (سلسله مراتب) در کیفیت سازماندهی فضایی را آشکار نموده است.

با این روش لایه بندی فضاها، می توان رد پای سکانس های فضایی را در بناهای تاریخی خصوصا از نوع مذهبی آن دنبال کرد.

مقایسه بلوک های امروزی در یک شهر بزرگ با بلوک های ساختمانی فشرده که مسجد در آن قرار دارد و منطقه ای که مسجد با آن کار می کند، تیم طراحی را به چشم انداز جدیدی هدایت کرده که طرح پیشنهادی را در ارتباط با زندگی سنتی و مدرن قرار می دهد.

در درون محدودیت های مرزهای سایت، همسایگان و شکل گیری مسجد در ارتباط با نیازهای عملکردی یک چنین بنایی مانند تالار عبادت و فعالیت های جانبی، دسترسی ها و فضاهای جدا برای مردان و زنان و...در کنار معماری بومی شمال تهران باعث شد عناصر مسجد همچون مناره، صحن، حیاط و گنبد به گونه ای ادغام شوند که فضاهای کاملا جدید ایجاد کنند.

با تمرکز بر معماری محلی، طرح پیشنهادی برای مسجد امیرالمونین توسط آتلیه معماری CAATاز زندگی روزمره فاصله می گیرد تا به فضای عبادت در ورودی بنا نزدیک شود.

یکپارچگی طرح پیشنهادی نقش خود را به عنوان یک مرکز فرهنگی و مذهبی در مقیاس منطقه ایفا می کند و در عین حال با بستر خود نیز در تعامل است.

در جستجوی مفهوم پروژه در تهران، این طرح یکی از اصول معماری ایرانی یعنی (سلسله مراتب) در کیفیت سازماندهی فضایی را آشکار نموده است.

با این روش لایه بندی فضاها، می توان رد پای سکانس های فضایی را در بناهای تاریخی خصوصا از نوع مذهبی آن دنبال کرد.

مقایسه بلوک های امروزی در یک شهر بزرگ با بلوک های ساختمانی فشرده که مسجد در آن قرار دارد و منطقه ای که مسجد با آن کار می کند، تیم طراحی را به چشم انداز جدیدی هدایت کرده که طرح پیشنهادی را در ارتباط با زندگی سنتی و مدرن قرار می دهد.

در درون محدودیت های مرزهای سایت، همسایگان و شکل گیری مسجد در ارتباط با نیازهای عملکردی یک چنین بنایی مانند تالار عبادت و فعالیت های جانبی، دسترسی ها و فضاهای جدا برای مردان و زنان و...در کنار معماری بومی شمال تهران باعث شد عناصر مسجد همچون مناره، صحن، حیاط و گنبد به گونه ای ادغام شوند که فضاهای کاملا جدید ایجاد کنند.

این پروژه از طریق تغییر آب و هو ادر هر فصل، زوایای دید متفاوت و شفافیت وابسته به درون و بیرون با بستر خود در ارتباط قرار گیرد.